Aanmelden
Rondleiding aanvragen
Onze locaties

Driftbuien peuter | 2 tot 4 jaar

Ineens is het zover. Je hebt ‘nee’ gezegd en je peuter loopt rood aan, begint hard te schreeuwen, stort zich op de grond en schopt alle kanten op. Je kijkt er met grote verbazing naar en denkt: ‘dat heeft hij niet van mij!’ Je hebt medelijden met je kind dat blijkbaar even niet weet wat hij met al die boosheid aan moet. Waar komt dat vandaan?

Waar komt een driftbui vandaan? 

Kinderen tussen de 2 en 4 jaar ontwikkelen een eigen wil en ontdekken dat ze iets niet of juist wel willen. Dat is ineens een heel sterk gevoel waarmee ze flink gaan oefenen. Stel je voor, je bent aan het spelen met je mooie rode auto en dan pakt je grote broer ‘m af. Als je 3 jaar bent dan stijgt de frustratie en boosheid meteen naar je hoofd en het enige dat je kunt doen is heel hard krijsen. Zo werkt dat ongeveer. Wanneer een kind ouder wordt, verdwijnen die heftige emoties en kan hij beter praten en zeggen wat hij wel en niet leuk vindt. Dan kan hij zeggen: ‘Geef terug die auto!’ Maar een peuter kan die woorden nog niet vinden.

Tips bij driftbuien

• Je kind even laten uitrazen en wachten tot de ergste boosheid voorbij is. Na afloop je kind  troosten en bijvoorbeeld zeggen: ‘Hé wat was je boos, gelukkig is het nu weer over’. Dan volgt er misschien een diepe zucht. Als je het gevoel van je peuter benoemt, dan leert je kind daarvan. Op den duur kan hij zeggen: ‘ Ik ben boos!’  En dan ben je samen weer een stapje verder.
• Je kind flink vastpakken. Sommige kinderen reageren daar goed op. Zij komen als het ware weer tot zichzelf wanneer ze bijvoorbeeld stevig tegen papa of mama worden aangedrukt. Andere kinderen worden daar nog driftiger van. Het is een kwestie van uitproberen.
• Samen met je kind een boekje lezen over boos, bang, verdrietig of blij zijn. In de bibliotheek zijn er veel prentenboeken te vinden over allerlei thema’s.  Ze zijn speciaal geschreven om voor te lezen. Kinderen herkennen zich in het verhaal en kunnen daardoor hun ervaringen een beetje verwerken.
• Wanneer je een grens hebt gesteld en je peuter staat even op de gang zeg dan na afloop niet: ‘Zul je het niet meer doen?’ of ‘Eerst even sorry zeggen.’ Grote kans dat je kind weer driftig wordt en alles weer van voren af aan begint. Ga er maar van uit dat je peuter de boodschap wel heeft begrepen. Beter is het om er weer positief tegenaan te gaan en te zeggen: ‘We gaan het weer proberen.’

Tot slot: probeer zelf zo rustig als mogelijk te blijven. Je bent in alles een groot voorbeeld voor je kind.